16-04-26 > 13-05-26
Jeroen Janssen
Halfweg. Tussen reizen en thuiskomen
Het werk van Jeroen Janssen beweegt onophoudelijk tussen reizen en thuiskomen. Het zijn tegelijk precieze en schetsmatige, intieme en diepmenselijke tekeningen die Doel, Rwanda maar ook zijn eigen Ledeberg beschrijven. In zijn nieuwe beeldverhaal, uitgegeven bij Oogachtend, verkent de stripmaker, Bronzen Adhemar-winnaar en ‘traagste journalist van België’ het idee van ‘thuis’.
Is een thuis meer dan een huis? Wat maakt van een ordelijk gestapelde hoop stenen, een gebricoleerde boshut of een reeks witte tuinstoelen rond een kampvuur een warme, bezielde omgeving? Is een thuis honkvast? Of ligt het ergens halfweg? Dragen we het gewoon mee op onze rug? Kunnen we onze plek in de wereld dromen? En wat als het dak op ons hoofd valt?
In exporuimte Tweebronnen opent op 16 april Halfweg, een tentoonstelling van Jeroen Janssen en Beeld Beeld in een warm partnerschap met Stripgids en Expo Leuven, die al die tinten thuis verkent. In betoverende tekeningen, gulzige schetsboeken, alledaagse en eigenaardige objecten en bezielde bouwsels maakt de expo een driedimensionale vertaling van Jeroen Janssens werk en zet ze een dialoog op tussen ‘huis’ en ‘thuis’, en tussen mens en omgeving.
Jeroen Janssen (1963) staat bekend om zijn warme, kleurrijke en beweeglijke tekenstijl en zijn talent om echte mensen en plekken tot leven te wekken. Hij studeerde Vrije Grafiek aan Sint-Lucas in Gent en groeide uit tot een tekenaar die observeren combineert met reizen, luisteren en ontmoeten. Zijn werk ademt vertraging, aandacht en een grote liefde voor het alledaagse.
Hij is vooral bekend om zijn projecten die de ziel van een lokale gemeenschap proberen te vatten, met Abadaringi (waarin hij Rwanda herbezoekt, het land dat hij in 1994 ontvluchtte) en zijn boeken rond Doel als bekendste voorbeelden. Ook in Landloos als de wind, een samenwerking met Arezoo Moradi, paart hij poëtische observatie aan menselijke warmte. Zijn werk en artikels voor Apache zijn eerlijk, ontwapenend en empathisch.
Als sociaal bewogen stripmaker en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het graphic journalism-genre, draagt hij met trots de geuzennaam ‘de traagste journalist van België’.
Zijn werk is meermaals bekroond, in 2018 nog met de prestigieuze, tweejaarlijkse Bronzen Adhemar.